Ayak Yolu / Footpath – An collaboration by Richard Bartle and Evrim Altug.
"I always like to look on the optimistic side of life, but I am realistic enough to know that life is a complex matter." - -- Walt Disney It seems ridiculous to compare Disney World with Kucuk Çiftlik Amusement Park in Istanbul, but these two parks share one key thing - the desire by the public to escape everyday life for a few brief moments and be thrilled and entertained. In Turkish Ayak Yolu, is a common slang phrase with negative connotations associated with the language of the gutter – however in English the word footpath often speaks of a sanctuary or of a journey towards a better place. Through a series of hand written text based stickers, posted along the undulating pedestrian route to and from Taksim Square to the Amusment Park, the artists seek to explore the inherent duality in this ethnographic paradigm. By exploiting these notions of the positive and the negative, through a series dualistic clichéd statements in both English and Turkish, such as ‘towards a brighter future’ and ‘life is an up hill struggle’, or ‘‘direk devam ediyosun’ and ‘bekleme yapma!’, the artists intend to heighten the sense of expectation or deflation. Equally this work, through these extremes of emotion, and the undulating landscape, seeks to mimic the rollercoaster, so often used as a metaphor for the experience of life itself.
Bartle’s work is informed by a theoretical and visual enquiry into the nature of semiotic information inherent in imagery and texts. His art works are an assemblage of concepts and images that engage with social iconography, politics and the environment. He is currently attending an artists residencey at Platform Garanti in Istanbul. Evrim Altug has worked as an arts journalist and critic for 10 years at several of Turkey’s key magazines and newspapers. He is currently a member of AICA – the Association of Art Critics (Turkey) and writing for Sabah and Sanat Dunyamiz Magazine for Yapi Kredi Bank. ART IS MY PLAYGROUND Blog: http://artismyplayground.blogspot.com/ "Game" concept is as old as the human being and belongs to all living nature. Games aim to adapt the nature and social happenings to suit human wants. Playing a game is a necessary situation to ensure interaction in between the individual, the society and the nature. This situation changes according to varieties of social living, but at the same time is the common attribute for all social living. The continuity of the game is a result of it's being as a part of both nature and the social structure. The human being has transformed the nature and became superior to it, gave new forms to build instruments and in a way, has created itself. The mechanisation of the contemporary world has led machines to gain power over human being, to alienation of the individual in the world, that's meaning and mechanism many of us can not understand and is only a minor part of the process in which just objects matter, and to social disintegration. The amusement park, which we have chosen as our playground and which actually is a system of machines, eases integration and is a ground for getting over fear and feeling superior once agian. " The machine gives please, in art" The common definition between the state of playing a game and artist's creative action, which is defined as "the system of rules defined for a specific action, practical ability", has structured the rules of playing a game in current societies and also brought up the definition of public space to determine the limits of all acts of playing a game. "Art is my playground" project that will be held in an amusement park, aims to focus on the ambiguity of public space - private space concepts and create an infinite free space and collective sensitivity by eliminating the boundries and hierarchy between the artist and the observer and by forming a new kind of relationship with definitions of artwork, game, mutual action, environment and participation. UĞUR KÖSE
Ayakyolu / Footpath - Richard Bartle ve Evrim Altuğ'dan bir işbirliği "Daima hayatın iyimser yüzüne bakmayı tercih ettim, ama hayatın ne kadar karmaşık bir olgu olduğunu bilecek kadar da gerçekçiyim." Küçükçiftlik Lunaparkı ve Disney World'ü kıyaslamak ilk bakışta aptalca gelse bile, bu iki parkın paylaştığı ortak bir yön var: İnsanların gündelik hayattan kaçma ve bir süreliğine de olsa eğlenme ve heyecanlanma tutkuları. Ayak Yolu / Footpath, bu yönüyle 'organik' bir haritalandırma projesi olarak "Sanat: Benim Oyun Alanım" projesinin bir parçası olmaya çalışıyor. İstanbul Taksim Meydanı'ndaki Atatürk Kültür Merkezi'nin önünden başlayan ve Küçükçiftlik Lunaparkı'na uzanan bir gidiş - dönüş projesi bu. Ayakyolu, Türkçe argodaki yerini insanların kendilerini belki de en fazla rahat hissetmek isteyecekleri yer olarak tuvaletlere gönderme yapıyor. Ancak bu kelimenin İngilizce karşılığı o kadar da kaba değil, hatta 'daha güzele uzanan yol' manasına da kullanılıyor. Bir dizi el yapımı çıkartma üzerinden, meydan ile lunapark arasındaki dalgalı bir yaya yolunda oluşturulan proje, işte bu etnografik paradigma ikiliğinden besleniyor. Olumlu ve olumsuz bu unsurların keşfiyle birlikte, Türkçe ve İngilizcede var olan ikili klişe bildiri ve sloganlar, tıpkı 'Daha İyi Bir Geleceğe!' veya "Hayat yukarı çıkılan bir yokuştur" gibi örnekleri, ya da "Direk devam ediyorsun..." veya "Bekleme Yapma" gibi çeşitleriyle, izleyicideki beklenti ve hayal kırıklığı duyarlığına yol boyunca müdahale etmeye çalışıyor. Bu işle eşdeğer biçimde öne sürülen duygu aşırılıkları, dalgalı güzergâhın da etkisiyle, hayatın da bir metaforu haline gelebilecek inişli çıkışlı bir 'roller coaster'ı çağrıştırıyor. Richard Bartle'ın işi, metinler ve görsellerin göstergebilimsel enformasyon doğasındaki teorik ve görsel yeterliği sorguluyor. Yapıtlarında kavramlar ve görsellerin sosyal ikonografi ile ilgisini araştıran sanatçı, politika ve çevreyi de bu yapıtların sorunsalları arasına dahil ediyor. Bartle halen, Platform Garanti Güncel Sanat Merkezi'nde misafir sanatçı olarak yaşıyor ve çalışıyor. Türkiye'deki bellibaşlı dergi ve gazetelerde 10 yıla yakın bir süredir sanat gazeteciliği ve eleştirmenlik yapan Evrim Altuğ ise, Uluslararası Sanat Eleştirmenleri Birliği Türkiye Şubesi kurucu üyelerinden, Altuğ halen Sabah gazetesinde editörlük yapıyor ve Sanat Dünyamız gibi kültür sanat dergilerine yazıyor. |
|||||||
| Copyright Richard Bartle |
